پسین دهکویه شماره 59 صفحه 7

انقلاب مهدي (عج) و پندارها

« وَ نُريدُ اَن نَمُنَّ عَلَي الَّذينَ استُضعِفوا في الاَرض وَ نَجعَلَهُم اَئِمَّه وَنَجَلَهُمُ الوارِثينَ » ( قصص ـ 5 )

و اراده مي كنيم بر آنان كه در كره خاك ناتوان شمرده شده اند منت گذاريم ، آن ها را رهبران و بازماندگان قرار دهيم .

مهدي (عج) ، تنها يك ايدئولوژي اسلامي نيست ، كه فقط از ديدگاه آموزش هاي مذهبي مورد توجه قرار گيرد و تلقين هاي ديني او را در آينه افكار جايگزين سازد . بلكه ، يك الهام فطري انساني است كه در برابر    بينش هاي همه متفكرين جهان روزگار درخشاني را مجسم مي سازد ، كه عموم رسالت هاي آسماني با همه ابعادشان اجرا پذيرند و پس از رنجش هاي دراز و نگراني هاي جان فرسا ، انسانيت يك مسير مطمئن و يك قرارگاه مجهز براي تلاش هاي هدفي خود بيابد .

آري اين احساس تنها يك شعور مذهبي نيست كه فقط در برقش گاه در مغز متدينين و افراد معتقد به غيبت ظاهر شود ، بلكه افراد ماده پرستي كه به عموم اعتقادات غيبي پشت پا زده اند و هميشه تاريخ را بر اساس تناقضات تفسير مي كنند ، آنان هم باور كرده اند كه روزي فرا مي آيد كه عموم اين تناقضات و درگيري ها تصفيه مي شود و صلح و آرامش بر جهان حكومت مي كند .

اين الهام طبيعي و اين شعور باطني كه در افراد همه جوامع و ملل موجود است ، مي توان گفت از گسترده ترين و روشن ترين الهامات بشري است .

آنگاه كه قرار باشد اين الهامات بشري مورد تاييد دين قرار گيرد و عقيده مذهبي كه مستقيم منسوب به خداست اين شعور را در مغز به عنوان يك باور صد در صد پي ريزي كند و اين حقيقت را با كمال صراحت تاكيد نمايد كه كره خاك در چرخش هاي آخرين خود از عدل و داد پر مي شود . آن هنگام ، اين شعور و درك باطني به صورت يك ايمان محكم سرنوشت بشريت را روشن مي سازد .

اثر وجودي اين ايمان و باور تنها اين نيست كه در مقابل نا امني ها و پريشاني ها و دردها فقط انسان را تسلي بدهد و نگراني هاي دروني را آرامش بخشد ، بلكه بايد گفت در برابر آن دل مردگي و نااميدي كه مظالم جنايتكاران و تراكم ستم بيداد پيشگان در ملت مظلوم و محروم به وجود مي آورد و آن ها را آماده پذيرش همه گونه ستم ها و قلدري ها مي سازد ، ايمان به مهدي (عج) عامل بزرگ نيروبخشي است كه در نتيجه باز كردن روزنه اميد به دنياي عدل  و داد آينده حس مقاومت و جنبش را در افراد به وجود مي آورد و از خاموش شدن مشعل انتقام كه در سينه مظلومان برافروخته شده است و تند باد ياس و نوميدي با آن بازي مي كند ، جلوگيري مي نمايد .

آري اين شعور باطني آميخته با اعتقاد ديني ثابت مي كند كه در روزگار آينده عدالت اين توانايي ها را خواهد داشت كه با يك جهاني مالامال از ستم روبرو شود و اركان بيداد را منهدم سازد و دنيايي را از نو بنا كند و هر اندازه ظلم و جنايت در اقطار جهان نيرومند گردد و بر مقدرات و   سرنوشت ها مسلط شود آحر الامر بايد روزي منهدم گردد ، زيرا ستم يك موجود غير طبيعي و نابودي آن حتمي است ، هر چند توانا باشد . اين باور يقيني به هر فرد ستم ديده و به هر ملت مظلومي اين آرمان و آرزو را تقديم مي كند كه كي شود ! آن هنگام كه براي ايجاد دگرگوني و تجديد بناي جهان توانايي حاصل گردد با اين كه برقش فكر « مهدي (عج) » در  مغز هاي بشر بر پيدايش اسلام سبقت داشت . بايد گفت نقش اسلام در تحول اين گونه تفكر بسيار فوق العاده بوده است ، زيرا اسلام پندار انسان ها را به اين كه روزگاري يك نيروي عادلانه مجهول كه هيچگونه از خصوصياتش معلوم نيست ظلم را از صفحه گيتي ريشه كن مي سازد ، از چهره تصور يك موضوع فقط غيبي به صورت يك باور صد در صد در مورد يك موجود واقعي زنده ملكوتي كه تمام مشخصاتش شناخته شده است در آورد و افراد از توجه به يك موجود نجات بخش آينده به توجه و دقت در يك موجود حاضر منتقل شدند ، كه خود او هم با ساير مردم براي پيش آمد موقعيت جهت ايجاد يك دگرگوني عميق در سطح دنيا دقيقه شماري مي كند و بر عموم وسايل پيش آورد آن فرصت در طول زمان خود او هم ناظر است .

اسلام مهدي (عج) را يك حقيقت فكري كه هنوز بايد بعد از اين در عالم يافت شود معرفي نمي كند و او را به عنوان يك حقيقت نامعلوم كه هنوز بايد بعد از اين در جهان صورت وقوع به خود بگيرد وعده نمي دهد ، بلكه او را يك حقيقت واقعي موجود و پايدار و زنده اي معرفي مي كند كه در هر آن انتظار انقلابش را داريم و مهدي (عج) اسلام انسان معيني است كه در كنار ما با تمام وجودش زندگي مي كند و براي ما در همه اين دردها ، غصه ها و آتش تاخت و تاز هاي ستمگران و جنايت جنحه پيشگان و سوز و گداز و رنجش دردمندان كه در صفحه خاك از دور و نزديك ظاهر مي شود ، مي سوزد و خود او هم در انتظار آن لحظه اي است كه بتواند دستش را به سوي هر ستمديده محروم غمنده دراز كند و ريشه ستمگران را از بيخ و بن بكند.

منتهي بناست كه اين رهبر ايدآل خودش را به مردم معرفي نكند و با اين كه در همين جوامع به سر مي برد ، پرده از راز وجودش برندارد و همچنان با ديگران منتظر بماند تا آن روز موعود كه خدا بخواهد و حركت جهاني حود را آغاز فرمايد .

بديهي است اين ايدئولوژي اسلامي با اين ترتيبي كه بيان شد آن فاصله نهاني را كه بين تمام مظلومين جهان و آن نجات بخش آينده است نزديكتر مي سازد و در عالم شعور باطن آن پلي كه ستمديدگان جهان بين خود و آن انتقام گيرنده آسماني احساس مي كنند كوتاه تر جلوه مي دهد ، هر چند مدت انتظار طول بكشد .

در هر حال اعتقاد به وجود مهدي (عج) با اين شكل كه اسلام پي ريزي كرده است كه هم اكنون وي يك انسان زنده اي است كه همچون ما زندگي مي كند و همانند ما انتظار آن روز را مي كشد . اين ايمان انديشه عدم پذيرش ستم را بطور مطلق و هميشگي ـ كه سمبل آن مهدي (عج)  است ـ آنچنان به ما مي بخشد ، كه اين فكر را در سيماي درخشنده آن رهبر ضد ستم اينده مجسم مي بينيم . آن رهبري كه به زودي ظاهر مي شود و پيمان با هيچ ستمگري بر عهده او نيست . و در تمام طول عمر منقاد ظلم و جنايتي نشده است . 

ايمانبه او ايمان به عدم پذيرش ستم و يك نوع همگامي با او مي باشد . روي اين حساب در اخبار و احاديث انتظار فرج مورد توصيه قرار گرفته است ، زيرا انتظار فرج مهدي (عج) خود بزرگ ترين عاملي است كه اين انديشه سازنده را تقويت مي كند و ملت منظر خود را متصل به رهبري  مي بيند كه نابود كننده ستم است و لذا فكر نابودي ستم در مغز آن ملت زنده مي شود و هموراه در چهره تيره بيداد نيستي و نابودي را مي بيند و البته ايجاد اين انديشه و اين ارتباط وجداني و منتقم منتظر در صورتي امكان پذير است كه ما مهدي (عج) را در يك انسان زنده همزمان خود و داراي جسم بدانيم .

آري اين اعتقاد به زنده بودن مهدي (عج) سواي اين انديشه فكر تواناي ديگري هم در ما پديد مي آورد ، زيرا وقتي انسان مظلوم احساس كرد كه رهبر و قائد انتقام گيرنده فعلا ناظر بر احوال اوست ، محروميت ها و     ناكامي ها و دردها و شكنجه هاي او را مي بيند و در غم و اندوه و پريشاني با او شركت دارد ، زيرا با او زندگي مي كند ، خود اين پندار موجب تسلي و آرامش خاطر وي مي گردد و تلخي هاي محروميت و ستم را تا اندازه اي تخفيف مي دهد . ...

-----------------------

منبع : انقلاب مهدي(عج) و پندارها ، آيت الله شهيد سيد محمد باقر صدر ، ترجمه : سيد احمد علم الهدي انتشارات ياسر ، تهران ، سال 60

هيئت شيفتگان مهدي (عج) دهكويه